شايد به نظر برسد كه نماز، يك عمل فردي است كه ربطي به حكومت و اداره جامعه ندارد و تنها چهره و بازتاب اجتماعي نماز، همان نماز جماعت است، ولي نبايد نماز را تنها به عنوان يك ادب ديني، بيشتر در زمينه روان شناسي يا تأثير رواني آن، بررسي كرد، بلكه بايد به كاركردهاي اجتماعي آن نيز توجه كرد.